Jump to content








Toggle Scoreboard
ibProArcade Scoreboard

KD SimoN has obtained a high score of 33446 Today, 04:27 PM Playing Dogfight 2 Play Now!                KD SimoN has obtained a high score of 13346 Today, 12:21 PM Playing Pirates Second Blood - Full Play Now!                BaaleTTaN has obtained a high score of 107460 Today, 10:57 AM Playing Luigis Mini Game Play Now!                BaaleTTaN has obtained a high score of 5 Yesterday, 01:23 PM Playing Garage Door Tennis Play Now!                Sumeshsteephen has obtained a high score of 4.833 Dec 04 2016 05:43 PM Playing Mercedes Drift Play Now!                
Photo

മുത്തുമാല ( ഒരു വരി കവിതകള്‍ )

മുത്തുമാല ഒരു വരി കവിതകള്‍ പുഞ്ചപാടം

  • This topic is locked This topic is locked
No replies to this topic

#1 Malar

 
Malar

    ചായക്കട സെക്രട്ടറി

  • Sr Moderator
  • PipPipPipPipPipPipPipPipPipPip
  • 30,555 posts
  • Location:ആഴക്കടലിന്റെ അടിത്തട്ടിലെ പവിഴ കൊട്ടാരത്തിൽ
  • Interests:Music,Rain,Music
  • Gender:Female
  • Country: Country Flag
  • Current: Country Flag
 

Posted 15 February 2016 - 08:31 PM

പാടത്തെ കൂട്ടുകാര്‍  പലപ്പോഴായി കോറിയിട്ട  ഒരു വരി കവിതകള്‍ ( മുത്തുകള്‍ )

 

കോര്‍ത്തിണക്കി ഒരു മുത്തുമാല പോലെ ഇവിടെ സമര്‍പ്പിക്കുന്നു !

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ഒരു വേനല്‍ അറിയാതെ വിരുന്ന് വന്നു മഴയും ദള-പ്രാണന്‍ കരിഞ്ഞൊരു പുല്‍ക്കൊടിയും കാണുവാന്‍ ....

 

 

 
അർക്കന്റെ പൊൻപൃഭ തേടിപ്പറക്കുന്ന മർതൃാ നീ അറിയുകയതിൻ പൊള്ളുന്ന സതൃങ്ങൾ 
 
 
എല്ലാ സത്യങ്ങളും സത്യമാകണമെന്നില്ല.. പൊള്ളുന്ന സത്യത്തിലും ഉണ്ടാകും തെല്ലൊന്നു മിഥ്യ....
 
 
മൂളുന്ന പാട്ടുകള്‍ക്ക്
ഈണം മാത്രം സ്വന്തം;
അര്‍ത്ഥവും അക്ഷരങ്ങളും
വികാരവുമില്ല; സ്വത്വവും!
 
 
വെയിലിലുരുകുന്നത് മഞ്ഞോ നിന്റെ മനമോ?
 
 
നിറയാത്ത കണ്ണുകളിലെ നിഴലുകളാണ് എന്നെ പേടിപ്പെടുത്തുന്നത്
 
 
നീണ്ടു കിടക്കുന്ന വഴി എന്റെ യാത്രയെ ഭക്ഷിച്ച് വിശപ്പടക്കുന്നു
 
 
 
** നിന്റെ ഗന്ധങ്ങൾ... അവളിലാഴുമ്പോൾ അയാൾ പറഞ്ഞു.
 
 
അവയെ നിറങ്ങളാക്കൂ..അവൾ മൊഴിഞ്ഞു
 
 
ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിന്റെ മേനിയുടെ ഗന്ധങ്ങൾ മഴവിൽ നിറങ്ങളിൽ തൂവുന്നു
 
 
വാക്കുകൾക്ക് ശബ്ദം നഷ്ടമാവുമ്പോൾ നിന്റെ ചിരിയുടെ നിലാവ്
 
 
അമാവാസിക്ക് നഷ്ടമായത് പൌർണ്ണമി
 
 
സായംസന്ധ്യക്ക് നഷ്ടം രാത്രി
 
 
ഉഷ:സന്ധ്യക്ക് നഷ്ടം പകൽ
 
 
സ്ഫടികമുടയുന്ന നിന്റെ ചിരിയിൽ എത്ര രാത്രികളുടെ ആർത്തനാദങ്ങൾ
 
 
മഴവില്ലു പൂക്കുന്ന ഗന്ധങ്ങൾ നിന്നിൽ മാത്രം
 
 
വാടുന്ന പൂവിന്റെ മനസ്സിലെ പൂക്കാലം വിളറുന്നില്ല, വാടുന്നില്ല
 
 
നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളിലെ പൂക്കളാണ് അയാൾ കണ്ടത്, കണ്ണീരല്ല
 
 
അടങ്ങാത്തിരകളെ ചങ്ങലയ്ക്കിടാൻ കാറ്റിനാവില്ലല്ലോ
 
 
പ്രണയത്തിന്റെ തീയിലുരുകി നീ നിലാവ് ചുരത്തുന്നു
 
 
ശബ്ദവും ചലനവും ഉറഞ്ഞ മേഘങ്ങൾ ആകാശത്തിന്റെ തിരകൾ
 
 
നിന്റെ കണ്ണുകളിലെ വിസ്മയത്തിൽ എന്റെ പ്രണയം പൂവണിയുന്നു
 
 
മായാത്ത മഴവില്ലിൽ ഞാൻ നിന്റെ മാസ്മരിക ഗന്ധങ്ങളറിയുന്നു
 
 
കുടത്തിൽ ആവാഹിച്ച ആത്മാവ് നിലകാണാ കയത്തിൽ മുങ്ങിത്താഴ്ന്നു....
 
 
നാഥരഹിതര്‍ക്കു ദാനമേകുമത്ര പുണ്യമില്ലൊന്നു നിശ്ചയം
 
 
എന്റെ യാത്രകൾ യാത്രയാവുന്നത്‌ എന്നിലെ എന്നെ തിരഞ്ഞാണു ..........
 
 
ഒരു മേഘത്തുണ്ട്; കാറ്റിൽ അലിയുന്ന മറ്റൊരു സ്വപ്നം
 
കാത്തിരിക്കുന്ന കണ്ണുകൾ; പകലുകളിൽ കത്തിത്തീരുന്ന വഴിവിളക്കുകൾ
 
നിന്റെ ആലിംഗനത്തിന്റെ ഊഷ്മളത എന്റെ ഏകാന്തത്തടവിലെ ആകാശം
 
നിന്റെ വിലാപങ്ങളുടെ ശ്രുതിലയമാണ് അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചത്; അല്ലേ
 
 ആർത്തിയുടെ നഖങ്ങളിൽ പിടയുമ്പോളുയരുന്ന കരച്ചിൽ ഭോഗാതുരതയുടെ കൂജനമായി അവൻ കേട്ടു
 
ശവം കരിയുന്ന ഗന്ധമുയർന്നപ്പോൾ അവൻ ചിരിച്ചു
 
 
 
മനസിലെ നൊമ്പരം മായ്ക്കുവാനായ് 
ഞാനണിയുന്നു  പുഞ്ചിരി മുഖതാരിലായ് 
 
 
മേഘങ്ങളുടെ ആകാശം;  പൂക്കളുടെ മേഘങ്ങൾ
 
ഒരു മേഘത്തിന്റെ പൂവ്
 
ഒരു നീലയുടെ കടൽ
 
ഒരു കടലിന്റെ നീല
 
ഒരു കടലിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്നൊരു നീല മേഘം
 
 
ഒരു നീലമേഘത്തിന്റെ നെഞ്ചിൽനിന്നൊരു കടൽ
 
 
സൂര്യനെ പ്രണയിച്ച കടലിന്‍ വിരിമാറില്‍ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍
ആരുമറിയാതെ ഞാന്‍ തിരയുന്നു നിന്‍ കാല്പാടുകള്‍
 
 
 
ഇരുട്ടറയിൻ തടവറക്കുള്ളിലും പ്രതീക്ഷ തൻ തിരിനാളം നിൻ മുഖം....
 
 
ഓർമകളുടെ വേലിയേറ്റത്തിനു കണ്ണീരിന്റെ ഉപ്പുരസമോ !
 
 
തഴുകി കടന്നു പോകുന്ന ഇളം തെന്നൽ പുൽകൊടിക്ക് സ്വന്തമോ ?
 
 
കടല്‍  താണ്ടി വന്നണയും മേഘകൂട്ടങ്ങളെ ഒരു വട്ടം ഒന്ന് സ്പര്‍ശിചീടാന്‍ എന്‍ ഉള്ളില്‍ മോഹമേറെ ...
പല തീരങ്ങളെ തഴുകി വന്നെത്തും നാടോടികാറ്റിന്‍ സഖിയായി മാറീടാന്‍ വെറുതെ ആശിച്ചീടുന്നല്ലോ
എന്‍  മനം ഏറെ .....
 
 
എന്റെ പ്രണയത്തിൻ പരാജയം , നിനക്ക് -
 
 ഓമനിക്കാൻ അരുമയായി നിന്നോടൊപ്പം…..
 
 എന്നിലെ നിനക്കായുള്ള എന്റെ പ്രണയമോ -
 
 ഇന്നും വാടാമലരായി എനിക്കൊപ്പം….
 
 
ഇന്നീ പാടവരമ്പത്ത് ഏകയായി നില്‍ക്കുമ്പോള്‍
ഓര്‍ക്കുന്നു ഞാനാ കാലം
സൗഹൃദങ്ങള്‍ മലരായി വിടര്‍ന്നു നിന്നോരീ പൂന്തോപ്പില്‍
ഞാനൊരു വാനമ്പാടിയായി പാറി പറന്നൊരാ നിമിഷങ്ങള്‍
 
 
കണ്ണീരുപ്പു കൂട്ടി അത്താഴമുണ്ണുന്ന അമ്മയുടെ കണ്ണില്‍ കടലാഴം കദനം ചിരിച്ചിരുന്നു
 
 
സൂര്യനെ തിന്നു പശിയടക്കുന്ന രാവിന്‍റെ ഉച്ചിഷ്ടമാണ് പകല്‍
 
 
കരളില്‍ നിന്നൊരു കനലെടുത്തു ഞാനെന്‍ പ്രണയത്തിന്‍ ചിതയെരിച്ചു
 
 
വസന്തം മാഞ്ഞ ഋതുവും പ്രണയം മരിച്ച മനസ്സും തേടുന്നത് ശ രത്കാലമാണ് .
 
 
അമ്മ തൻ പാല്പുഞ്ചിരി നറുനിലാവ് പോൽ സുന്ദരം, സ്നിഗ്ധം
 
 
വരുമോ പുലരിയും ജീവിതത്തിന്‍ ഒരു ദിനം കാറ്റില്‍ പറത്തി.
 
 
 
പ്രണയമറിയാതെ പ്രണയിക്കുന്നു ഞാൻ ആരെയോ എന്തിനോ  
 
 
മറവിതൻ മടിത്തട്ടിൽ ഒരിളം പൈതലായ് വീണു മയങ്ങാൻ കൊതിക്കുന്ന മനം
 
 
കണ്ണില്‍ രാവിന്‍റെ കണ്മഷിയെഴുതാന്‍ പായുന്നു
ചെന്തീക്കനല്‍ കുറിതൊട്ടോരാകാശം
 
 
നിമിഷമേഘമായി ഞാന്‍ പെയിതു തോര്‍ന്നിടാം നൂറായിരം ഇതളായി നീ വിടരുവാന്‍...
ജന്മം യുഗമായി മാറീടുവാന്‍...
 
 
നഷ്ടങ്ങളുടെ കൊടുംചൂടില്‍
ഇന്നെന്റെ  മനസ്സ് ഉരുകുമ്പോള്‍
ഗതികിട്ടാതലയുന്ന മറ്റൊരാത്മാവായി
എനിക്ക് നിന്നോടുള്ള പ്രണയവും ...!!
 
 
വേണ്ടാ വേണ്ടാന്ന് മനസ്സ് പറഞ്ഞിട്ടും
കൈകളെ പുറകിലോട്ടു വലിച്ചിട്ടും
ആത്മനിര്‍വൃതിക്കായ് ഞാന്‍ അത് ചെയ്തപ്പോള്‍
അവളെന്‍റെ മുഖത്തേക്ക് ചീമുട്ടയെറിഞ്ഞു..
 
 
പെയ്തൊഴിയാൻ വെമ്പുമൊരു മഴമേഘമായ് നീ എന്‍ ചാരേ വന്നണഞ്ഞുവോ !
 
 
മഞ്ഞുപൂക്കള്‍ നിറഞ്ഞ താഴ് വാരത്തിന്റെ നിറങ്ങളിലൂടെ ,, മഴയിലൂടെ ,,
മഞ്ഞിലൂടെ നിന് കൈകോര്‍ത്തു നടക്കാന്‍ ഇന്നെനിക്കു മോഹമേറേ ....
 
 
നിലാവിന്റെ നിഴലിൽ ഒളിച്ചു കളിച്ചവരത്രേ 
പാതിരാക്കാറ്റും മഞ്ഞുതുള്ളിയും !
 
 
മഴയുടെ നൂലിൽ പ്രണയമൊളിപ്പിച്ചത്രേ
ഇടവപ്പാതി പണ്ട് കടലിനോടു കഥ പറഞ്ഞത്  
 
 
 
മലരിനോട് പരിഭാവിതയായി തന്റെ ചിറകുകൾക്കിടയിൽ 
മൌനം നിറച്ചു വെച്ച് വാനന്പാടി നീല വിഹായസ്സിൻ 
തല്പത്തിൽ കാതോർത്തിരുന്നു.. 
കൂന്പിയ മിഴികളിലെഴുതിയ കണ്മഷി
നനവിലൊലിക്കാതിരിക്കാൻ മലർ നന്നേ പാട് പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു..
 
 
 
കഴിഞ്ഞൊരാ പ്രണയത്തിന്‍ കാര്‍ത്തിക ദീപങ്ങള്‍
എന്നുള്ളില്‍  തെളിയുമ്പോള്‍ പിടയുന്നു മനവും തനുവും ഒരുപോലെ .....
 
 
 
കരയെ പുണര്ന്നോഴുകിയിട്ടവസാനം 
കടലിനെ പുല്കുന്നു കള്ള കാമിനിയാം പുഴ !
 
 
 
 
നിദ്രാവിഹീനങ്ങളാം രാത്രികളില്‍ അകലെയെങ്ങു നിന്നോ ഇളംകാറ്റില്‍
ഒരു വേണുഗാനം ഒഴുകിവരും നേരം എന്‍ ഓര്‍മ്മകളില്‍ നിന്‍ സ്നേഹത്തിന്‍  നിലാവ് പെയ്യുന്നു ....
 
 
 
ആകാശ മട്ടുപ്പാവില്‍ മഴമേഘങ്ങള്‍ ചിന്നിച്ചിതറിയ
സന്ധ്യയില്‍ എന്നെ നോക്കി കണ്‍ചിമ്മുന്നുവോ
ഒരു കുഞ്ഞു താരകം !
 
 
" എന്റെ കാത്തിരിപ്പിനെ നനയ്ക്കാന്‍ ഈ മഴ എത്തിയിട്ടും ....നീയെന്ന കുടയില്‍ ഞാനിപ്പോഴും .."
 
 
 
മഴക്കിനാവുകളിൽ വരി ചേർത്ത് വെച്ച് 
വിളക്കിച്ചേർത്ത കവിതക്കൊരു പേര് വേണം
 
 
പുഞ്ചിരിതൂകുമാ വാര്‍മതിയെ മായ്ച്ചുകളഞ്ഞല്ലോ മനസ്സിലെ കാര്‍മേഘങ്ങള്‍ !
 
 
മഞ്ഞുതുള്ളി വീണു മുറിവേറ്റ മനസ്സുമായൊരു മലര്‍ !
 
 
കാവ് പൂക്കാന്‍ കാത്തിരുന്നോരാ കാര്‍വണ്ടിന്‍
സ്വപ്നങ്ങളെ തച്ചുടക്കുന്നിതാ വഴിതെറ്റിവന്ന ശിശിരം !
 
 
അമാവാസി നാളില്‍ ഞാന്‍ കണ്ട നറു നിലാവ് നിന്‍ പുഞ്ചിരി ആയിരുന്നുവോ !
 
 
പ്രണയമാം പൊയ്കയിൽ ഓര്മകളുടെ നനുത്ത ഓളങ്ങൾ തഴുകി മെല്ലെ ഒഴുകുന്നു
എന് ഹൃദയമാം പോന്തോണി
ചുറ്റിലും വിരിയുന്നു ചെന്താമാരപൂക്കൾ, എന്റെ സ്വപ്‌നങ്ങൾ.
 
 
നീയറിയുന്നോ ഭവതിയെൻ പ്രാണനേറ്റം പ്രിയംകരമെന്നതായ്
പാഞ്ഞകലൊല്ല നീയെന്റെ ഹൃത്തിൽ നിന്നീശ്വാസമെന്നിൽ നിന്നൂർന്നിടും നാൾ വരെ.
 
 
പൊന്നുരുക്കി കടലില്‍ താണ സൂര്യന്
പകരമേകാനായി വിരിയുന്നിതാ കാട്ടില്‍ 
ഒരു പിടി മിന്നാമിന്നിപ്പൂക്കള്‍ !
 
 
പുസ്തക താളില്‍ പണ്ടെന്നോ മറന്നു വെച്ച ഒരു മയില്‍പ്പീലി തുണ്ട് ഇന്നും വെറുതെ തേടുന്നു ഞാന്‍ !
 
 
നന്ദനോദ്യാനത്തിലെ കാര്‍വണ്ടിനെ മോഹിക്കാന്‍ കാട്ടു പൂവിനാകുമോ ?
 
 
നുരയുന്ന  പതപോൽ  തിളങ്ങുന്ന  സ്നേഹം  നിന്നിടും  എത്രയോ എത്രയോ
 
 
പിന്നിലാരാ  മുന്നിൽ  നിന്നവരോ  മുന്നിലാരാ  പിന്നിൽ  നിന്നവരോ
 
 
പറയാതെ പൊഴിയുന്ന പഴമ തന്‍ മണമൂറും 
പളുങ്കുമണികളത്രേ ഗതകാലസുഖസ്‌മരണകള്‍ !
 
 
ഈ മനം മടുപ്പിക്കുന്ന ഏകാന്തതയെ ആട്ടിപ്പായിക്കാന്‍ ഞാന്‍ മെനെഞ്ഞെടുത്തൊരു കഥയല്ലേ നീ ?
 
 
ഏകാന്തതകളില്‍ നിന്‍െ ഓര്‍മ്മകളുടെ വിത്തിട്ടു മുളപ്പിച്ചു ഇരിക്കുന്നവനെ എന്തിനാമ് കണ്ണീരിന്‍റെ വെട്ടുക്കിളിയെക്കൊണ്ട് നീ നശിപ്പിക്കുന്നത്....നോക്കൂ... എന്‍റെ പാടങ്ങളില്‍ നോവിന്‍റെ ചെളിമണ്ണ് മാത്രമാകുന്നു... ദുഖത്തിന്‍റെ തരിശുഭീമിയാക്കി നീ മാറ്റിടല്ലേ...
 
 
അറിഞ്ഞില്ല നീ എന്നുടെ സ്നേഹം :crying: :music:
:music: അറിഞ്ഞു നിൻ സോദരൻ എന്നുടെ സ്നേഹം
 
 
സൂചി കാന്തത്തോടെന്ന പോല്‍ , അടരുവാനാകാതെ .......അകലുവാനാകാതെ...........
 
 
പിരിയുന്നിടത്ത് വെച്ച് തുടങ്ങാം നമുക്കീ യാത്ര 
വഴികള്‍ അവസാനിക്കുന്നില്ല....... യാത്രകളും......
 
 
കണ്ണനു ചാര്‍ത്താന്‍ കൊരുത്ത മാല്യം ഊര്‍ന്നു വീണല്ലോ പൂഴി മണ്ണില്‍ !
 
 
പാതിരക്ക് മിന്നൽ പൂക്കുമ്പോഴത്രേ 
പാരിജാതം കുളിരണിയുന്നത് !!
 
 
ഇലകള്‍ പച്ച പൂക്കള്‍ മഞ്ഞ മനസ്സ് മാത്രം കറുപ്പ് 
 
 
 
മൌന വാത്മീകത്തില്‍ സമാധിയടയുന്ന ചിരിമുത്തുകള്‍ !
 
 
 
പാല്നിലാവ് പൊഴിയുന്ന പുഷ്പോദ്യാനത്തിൽ ചേക്കേറുന്നു രാപ്പാടികൾ
പ്രണയഗാനങ്ങൾ ഉതിരുന്നു ...
 
 
കണ്ണടച്ച്  ഇരുട്ടാക്കിയിട്ടും ഉള്‍കണ്ണില്‍ തെളിയുന്നു സൂര്യന്‍ !
 
മനസ്സിന്റെ  മോന്തായത്തില്‍ കെട്ടിത്തൂങ്ങുന്ന വ്യാമോഹങ്ങള്‍ !
 
 
ഇല്ലി കാട്ടിൽ ചെല്ല കിളികൾവല്ലി  തളിരിൽ പൂമ്പാറ്റ 
 
 
നിന് കിളി കൊഞ്ചല് കേൾക്കുമ്പോൾ ഓമനേ
എന് മനം തളിർത്തു പൂത്തല്ലോ മണികുട്ടീ
 
 
എന്റെ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ കവര്‍ന്നെടുത്തെങ്ങോട്ടാണ്  ഈ രാവ് മായുന്നത്  ?
 
 
നിശീഥിനിയുടെ മാറിലെ വൈഡൂര്യങ്ങളത്രേ കണ്ചിമ്മും പൊൻ താരകങ്ങൾ !
 
 
കാറ്റിന്റെ രുദ്രതാണ്ഡവം താങ്ങാനാവാതെ തകര്‍ന്നൊരു കിളിക്കൂടും സ്വപ്നങ്ങളും !
 
 
ഓര്‍മ്മകള്‍ക്ക് നിറം പകരുന്ന പകലിനേക്കാള്‍ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ നെയ്യുന്ന രാത്രിയാണ് സുന്ദരി .
 
ആരുമറിയാതെ വരുന്ന സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ആയതുകൊണ്ടായിരിക്കാം രാത്രിക്ക് കറുത്ത നിറം വന്നത് !!! 
 
 
ഒരു പിടി മഴയില്‍ നനഞ്ഞോരാ തെങ്ങോല-
കാര്‍കൂന്തല്‍   കോതിക്കൊടുക്കുന്നിതാ  തുലാമാസക്കാറ്റ് !
 
 
മേട കാറ്റിലും വാടി കരിഞ്ഞൊരു ഇലകൾക്ക് പകരമായി- 
വാടാതെ സൂക്ഷിചോരു കണിക്കൊന്നയാണവൾ.. 
വിണ്ട പാടങ്ങളിലേക്കെനിക്കൊപ്പം  പോരുമ്പോഴും ;
മേട സന്ധ്യകൾക്കപ്പുറം; വസന്തത്തിന്റെ വെള്ളിമേഘങ്ങൾക്കൊപ്പമൊരു- 
പുത്തനിലയായി പുനർജ്ജനിക്കാമെന്ന പ്രതീക്ഷയാണവൾക്കെപ്പൊഴും
 
 
പാരിജാതത്തിന്‍ ചോട്ടില്‍ മഴ ചാറുന്ന നേരത്ത്
മായ കാറ്റിന്‍ തേരില്‍ എന്നെ തഴുകിടനായി ചാരെ എത്തില്ലേ നീ ....
 
 
സ്മരിച്ചിടെണം  ഓരോ ദിനാന്തവും
സ്മരിച്ചിടെണം  നിമിഷാര്ഥമീ  ജന്മം
കൂടെ ഉണ്ടെന്നും അവനെന്ന സത്യം
രംഗ ബോധം മറന്നു പോയിടുമാ
മൃത്യുവിൻ കരങ്ങൾ നിഴലെന്ന പോലെ !!
 
 
പ്രിയതരമാമൊരു മൊഴിമുത്ത് തേടിയലയും 
ചിപ്പിക്കു കിട്ടി, മിന്നിത്തിളങ്ങുന്ന കണ്ണീര്‍ മുത്ത് !
 
 
വിടരുന്ന പൂക്കള്‍ വാടുമെന്നറിയാതെ ചൂടുന്നതാണ് നിന്റെ  പ്രണയം.
 
വാക്കുകള്‍ കൊണ്ട് തീര്‍ക്കുന്ന കതിരുകളാണ്  ഈ പുഞ്ചപാടം നിറയെ .
 
 
വല്ലാത്ത ഒരു ശൂന്യത
ശൂന്യതയിൽ നിന്നുയരുന്നു നിശ്വാസങ്ങളും...
 
 
കാത്തിരിപ്പിന്‍ ഉഷ്ണത്തിലും തളിര്‍ക്കുന്നു, പ്രതീക്ഷ തന്‍ പുതുനാമ്പുകള്‍ !
 
 
നിറ  മിഴികൾ നനയാറില്ല  ഒഴുകാറെ  ഒള്ളു
 
 
പ്രണയം തളിരിടാത്തയിടങ്ങളിൽ നിശ്ശൂന്യത പറന്നിറങ്ങുന്നു.
 
 
ഒരു വാക്കിന്റെ ദൂരത്തില്‍ തമ്മിലറിയാതെ പോകുന്ന ഒരായിരം  മനസ്സുകള്‍ !
 
 
മഴ , ഭൂമി തൻ മനസ്സിൽ കോറിയിട്ട മനോഹര കാവ്യം !
 
 
വാക്ക് പിഴക്കുന്നിടത്ത് മൌനം
മനസ്സ് പതറുന്നിടത്ത് ധ്യാനം !
 
 
മരണത്തിനും ജീവിതത്തിനുമിടയ്ക്കുള്ള ആ നൂല്‍പ്പാലത്തിന്റെ കനം
 
കുറഞ്ഞു കുറഞ്ഞു വരുമ്പോള്‍ യാത്രയുടെ വേഗതയും കൂടി കൂടി വരുന്നു !
 
 
പുല്‍ക്കൊടിത്തുമ്പിലെ മഞ്ഞുനീര്‍ത്തുള്ളിയെ വൈഢൂര്യമാക്കി ഇല്ലാതാക്കുന്ന സൂര്യ തേജസ്സ് !
 
 
കൂരിരുട്ടിൽ  മിഴികള് നിന്നെ തിരയുമ്പോൾ
മനസ്സിലുദിക്കുന്നു നീയാം നിറപൌര്ണ്ണമി
 
 
കവിതകൾ കാലത്തിൻ അണിയറകൾ! 
 
 
" മടക്കമില്ലാ യാത്രകളേ മണ്ണിൽ മരണമോ നിങ്ങൾ തൻ അരചയാനം" 
 
 
" കട്ടെടുക്കുന്നു കാലം പലതും കൂട്ടു നിൽക്കാതെ വാഴ്വിൻ വഴിയിൽ,
പെട്ടു പോകുന്നു ഞാനും നീയും വിട്ടു പോകാത്ത വിധിയിൻ ചുഴിയിൽ" 
 
" പറയാതെയറിയാതെ നീറുന്ന പ്രണയം പാഴ്മരുഭൂവിലെ ആശാപ്രസൂനം" 
 
വാക്കുകള്‍ ഭിക്ഷയാകുന്നിടത്ത് സൗഹൃദം മരിക്കുന്നു !
 
പ്രതീക്ഷകള്‍ ചേമ്പിലയ്ക്കുള്ളിലെ ജലകണങ്ങള്‍ പോല്‍ ഇലയനക്കങ്ങളില്‍ വീണുടയുന്നു ! 
 
 
ഞാൻ ഇന്നൊരു സ്വപ്നം മാത്രം ...
നീ എന്നിൽ ഒരു വസന്തമായ്‌ വന്നുപോകുമ്പോൾ ..
എന്റെ മനസ്സിൽ മൊട്ടിട്ട്‌ നിന്റെ മിഴികളിൽ വിരിയുന്ന പ്രണയം എന്ന സ്വപ്നം .... 
 
ഹൃദയം ചൊല്ലും ഈ വാക്കുകൾ 
എരിയും വേനൽ ചില്ലപോൽ 
നീറുമെൻ ഉള്ളം തേടി അലയും 
ഈ വീഥിയിൽ  നിനക്കായി....................... 
 
ഓർമ്മകൾ നഷ്ടമാണ് 
എന്നോ പെയെത മഴയിൽ 
ഒഴുകി അകന്ന കടലാസ്സ്‌ തോണി പോലെ...........  :lub:
 
കണ്ണന്‍റെ കോലക്കുഴല്‍ വിളി കേട്ടു പിന്നാലെ പായുമൊരു പൈകിടാവ് പോല്‍ ഈ മനസ്സും 8->
 
 
കൊലുസ്സിട്ട മോഹങ്ങൾ തളച്ചിട്ടു നിശ്ബ്ദാമം താലി ചരടിൽ,..
 
 
സൂര്യതേജസ്സ്‌ നോക്കി തപസ്സിരിക്കുന്ന താമരപ്പൂവിൻ
പ്രേമാര്ദ്ര ഹൃദയം കാണുമോ ദേവൻ?
 
 
തീരം തേടും തിരയുടെ നൊമ്പരം കാറ്റില്‍ കാതില്‍ ചൊല്ലുവതാര് ?
 
 
സാഗരത്തിൽ  ചെന്നു ചേരാൻ കൊതിയോടെ പാഞ്ഞൊഴുകുന്ന പുഴ
പുഴയുടെ പദചലനം കാതോർത്തിരിക്കുന്ന സാഗരം
തീരത്തെവിടെയോ സ്വപ്നങ്ങൾ നെയ്തു   നിൽക്കുന്നു ഞാൻ...
 
 
ഭർതൃ വീട്ടിലെ പക്വമതിയായ അമ്മയിൽ നിന്നും ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയിലേക്കുള്ള മടക്കങ്ങളാണ്
ഓരോ സ്ത്രീക്കും സ്വന്തം വീട്ടിലേക്കുള്ള യാത്രകൾ ! 
 
 
മരണവേദന ആണെന്നറിഞ്ഞിട്ടും അമ്മയാകാനുള്ള ഒരു പെണ്ണിന്റെ മനസ്സിന്റെ ഉറപ്പോളം വരില്ല ഒരാണിന്റെ ചങ്കൂറ്റവും !
 
 
ക്ഷണിക്കപ്പെടാത്ത വിരുന്നില്‍ അപമാനത്തിന്റെ കയ്പ്പുനീര്‍ പാനീയം !
 
 
ദിവസങ്ങൾ കൊഴിയുന്ന അറിയാതെ
അടുക്കള പുകയിൽ അലിയുകയാണ് അമ്മ ഇന്നും..
 
 
സ്വപ്നങ്ങളുടെ കടലാസു തോണി പുതുമഴയില്‍ കുതിര്‍ന്നലിഞ്ഞലിഞ്ഞില്ലാതായി !
 
 
നിറമാർന്ന ഓർമകൾ മറവി ഏറ്റു എടുത്തു വിശപ്പടക്കി,.
 
 
ഒരു മണൽത്തരിയെ നെഞ്ചിലേറ്റി ഓമനിച്ചു പ്രണയിച്ചു മുത്തുമണിയാക്കുന്ന ശംഖു
കുളിരായ് നിറയുന്ന ഓർമ്മകളെ താലോലിച്ചു പ്രണയമായി വിരിയിക്കുന്ന ഹൃദയം !
 
 
മഴയുടെ താരാട്ടിൽ കൺപീലികൾ ചിമ്മുന്ന പൂക്കൾ
ആരുടെ വരവും പ്രതീക്ഷിച്ചു ഉറങ്ങാതെ കാത്തിരിപ്പൂ നിങ്ങൾ?
 
 
മനസ്സിന്റെ വാതായനങ്ങൾ കൊട്ടിയടച്ചിട്ടും ഓർമ്മകൾക്ക് കൊടുങ്കാറ്റിന്റെ തീവ്രത ! 
 
 
നിനയാത്ത നേരത്തെന്‍ കനവിന്‍റെ കിളിവാതില്‍ മെല്ലെത്തുറന്നു നീ ഉള്ളില്‍ വന്നു !
 
വിടരുമ്പോൾ നറുമണം പരത്തുന്ന വെളുത്ത മുല്ലപ്പൂക്കളുടെ
കുളുർമ്മയും നിഷ്കളങ്കതയും സൗന്ദര്യവും ഓമനത്തവും
 എല്ലാം എല്ലാം നിന്നിലലിഞ്ഞു ചേർന്നിരിക്കുന്നു
പ്രണയം ഒരു പുതുമഴ പോലെ !!
 
 
ഉരുകി ഉരുകി വെളിച്ചമായ് മാറുമൊരു മെഴുതിരിയാവാനെന്നും ഇഷ്ടം !
 
 
തേന്മാവിൻ വിരിയുന്ന പൂവിന്റെ നൊമ്പരം
തേൻ കണമായി നിറയുന്നു മാമ്പഴച്ചാറിൽ...
 
നിത്യനിര്‍മ്മല വര്‍ണം വിടര്‍ത്തും ശാന്തം വെള്ളരിപ്രാവേ
നീ കണ്ടുവോ നിന്‍ പ്രതിരൂപമെന്‍ ഭാരതം
 
പൂവിന്‍റെ ജീവിതം ഒരു കുരുന്ന്‌ കൌതുകത്തിന്‍റെ കൈവിരല്‍ തുമ്പോളം മാത്രം !
 
 
നേർത്ത ചാറ്റൽ മഴ പൊഴിയുന്ന സംഗീതസാന്ദ്രമീ രാത്രിയിൽ
നറുനിലാവ് പതിഞ്ഞ തെങ്ങോലകൾ ഇളംകാറ്റിൽ ചാഞ്ചാടുമ്പോൾ
എൻ കൺപീലികൾ നനയ്ക്കുന്ന ആർദ്രമീ ഓർമകളിൽ
എന്നും പോയൊളിക്കാൻ ആശിച്ചു പോയ് മനം
 
തരളമാമൊരു സായാഹ്ന സ്വപ്നത്തിന്‍ ചിറകേറി നിന്നോര്‍മ്മകള്‍ വിരുന്നു വന്നു !
 
പൂനിലാവും പൂക്കളും കിന്നാരം ചൊല്ലവേ
മിഴികളാൽ മധുരമന്ത്രങ്ങൾ മൊഴിയുന്നതാരേ ?
 
 
പോരാടുവാന്‍ നിനക്ക് ആയുധം പോലെ അക്ഷരവും തന്നു ഭൂമിയില്‍ ദൈവം ................
 
 
എന്നെ കാണുമ്പോൾ എന്തിനാണ് കൂട്ടുകാരി നിൻ മിഴികൾ പിടയുന്നത്.നമ്മൾ പരസ്പരം നോക്കി നിന്നിട്ടുണ്ട്.
അന്നും നിൻ കരിനീല മിഴികൾ പിടയാറുണ്ട്. പക്ഷെ അന്ന് നിൻ മിഴികൾക്ക് ഇത്ര തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നില്ല.....☺ 
 
 
നോക്കി നോക്കിയിരുന്നാല്‍ ചിലപ്പോള്‍ കണ്ടെന്നു വരില്ല.. 
പക്ഷെ നിനച്ചിരിക്കാതെ ഒരു ഞൊടിയില്‍ മനസ്സ് നിറച്ചു മാഞ്ഞു പോകും 
കാറ്റ് മേഘത്തില്‍ കോറിയിടുന്ന കവിതകള്‍ !!
 
 
എൻ മിഴിയിണതൻ  നനവൊപ്പും നിന്നധരങ്ങൾ 
എങ്ങോ മറഞ്ഞുപോയ് കാലത്തിൻ മരീചികയായി 
 
 
ഓർമകൾ എന്നൊരോമന പൂവിനാൽ തളിരിടും സ്വപ്നവും എൻ ജീവനും 
 
 
വിട പറയുമ്പോൾ ബാക്കിയാവുന്നത് ഓർമകളുടെ നേർത്ത ഗന്ധം മാത്രം ! 
 
 
മഴനിലാവില്‍ പരിഭവ മലരുകള്‍ വിരിയവേ കണ്ണന്‍റെ ചുണ്ടിലും മൊട്ടിട്ടു കുറുമ്പിന്‍റെ കള്ളച്ചിരി 
 
 
അറിവിന്റെ വെളിച്ചത്തിലലിയുന്നു അജ്ഞതയാം ഇരുൾമുകിലുകൾ !
 
 
മിഴിനീര്‍തുള്ളിയില്‍ മഴവില്ലു തേടി എന്തിനു വന്നു നീ ഇന്നരികെ?
 
 
കാലം തെറ്റി ആര്‍ക്കോ വേണ്ടി പെയ്തൊരു മഴയില്‍ അറിയാതെ അറിയാതെ ആവോളം നനഞ്ഞു പോയ്‌  !
 
മൗനത്തിൻ മഷി നിറച്ചു കനവിൻ തൂലികയാലൊരു കവിത എഴുതി ! 
 
 
നിലാവും മഴയും ചന്ദ്രനെ മറയ്ക്കുന്ന കാര്മേഘങ്ങളും 
 
എല്ലാം ചേർന്നൊരുക്കുന്ന പുളകിതമായ രാവും 
 
എന്നിലേക്കൊഴുകി വരുമ്പോൾ ഞാൻ 
 
കണ്ണടച്ച് ധ്യാനിച്ച് കിനാവ് കാണും ആരെയോ !
 
 
വിട പറയും പകലോന്റെ സ്വർണ പ്രഭയിൽ നീലാംബരം മയങ്ങി നിൽക്കെ
മൂവന്തി പെണ്ണിന്റെ കവിളിൽ സിന്ദൂര പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞതെന്തേ ? 
 
കാണുന്ന മാത്രയില്‍ ഒഴുകുമീ  മിഴിനീരിന്‍ അര്‍ത്ഥം തിരഞ്ഞു ഉഴലുന്നു പിന്നെയും !
 
 
 
.
 
 
 
 
 
 
Syam Menon
 
Shajon
 
PanChara Kunchu
 
Vanampaadi
 
Appunni Maashu
 
Anamika
 
Beedi KumaraN
 
GeeThaNjaLi
 
Vidals Baalan
 
Sree Ranjini
 
Eda Sureshe
 
aatmavu
 
Malar
 
Vasoottan
 
Pattaalam Purushu
 
~Dra©ula KuttaƤƤaN~
 
ღVavachiiღ
 
VirunnuKaaraN
 
Rini
 
Hari Nellickal
 
SahiL KottappuraM
 
Kochu Thresia
 
Rahim bhr
 

 

 JITHIN JITHU 

 


Edited by Malar, 18 November 2016 - 04:30 PM.

  • Vanampaadi, Mazha Thulli, InduChOOdaN and 9 others like this





Also tagged with one or more of these keywords: മുത്തുമാല, ഒരു വരി കവിതകള്‍, പുഞ്ചപാടം

0 user(s) are reading this topic

0 members, 0 guests, 0 anonymous users