Jump to content

Toggle Scoreboard
ibProArcade Scoreboard

Naina has obtained a high score of 67 Today, 11:30 PM Playing Archery Play Now!                Kochundappiri has obtained a high score of 186 Today, 07:36 PM Playing Archery Play Now!                Pokkiri SimoN has obtained a high score of 1549 Today, 03:42 PM Playing BMX Pro Style Play Now!                LiNeMan LoNapPan has obtained a high score of 45000 Yesterday, 10:55 AM Playing Teddy Goes Swimming Play Now!                Kappalu Moylaaly has obtained a high score of 0 Nov 20 2017 09:03 AM Playing Buster Shaw Play Now!                
Photo

മുത്തുമാല ( ഒരു വരി കവിതകള്‍ )

മുത്തുമാല ഒരു വരി കവിതകള്‍ പുഞ്ചപാടം

  • This topic is locked This topic is locked
No replies to this topic

#1 Malar

Malar

    ചായക്കട സെക്രട്ടറി

  • Super Moderator
  • 37,243 posts
26,181
Professional
  • Location:ആഴക്കടലിന്റെ അടിത്തട്ടിലെ പവിഴ കൊട്ടാരത്തിൽ
  • Interests:Music,Rain,Music
  • Gender:Female
  • Country: Country Flag
  • Current: Country Flag

Posted 15 February 2016 - 08:31 PM

പാടത്തെ കൂട്ടുകാര്‍  പലപ്പോഴായി കോറിയിട്ട  ഒരു വരി കവിതകള്‍ ( മുത്തുകള്‍ )

 

കോര്‍ത്തിണക്കി ഒരു മുത്തുമാല പോലെ ഇവിടെ സമര്‍പ്പിക്കുന്നു !

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ഒരു വേനല്‍ അറിയാതെ വിരുന്ന് വന്നു മഴയും ദള-പ്രാണന്‍ കരിഞ്ഞൊരു പുല്‍ക്കൊടിയും കാണുവാന്‍ ....

 

 

 
അർക്കന്റെ പൊൻപൃഭ തേടിപ്പറക്കുന്ന മർതൃാ നീ അറിയുകയതിൻ പൊള്ളുന്ന സതൃങ്ങൾ 
 
 
എല്ലാ സത്യങ്ങളും സത്യമാകണമെന്നില്ല.. പൊള്ളുന്ന സത്യത്തിലും ഉണ്ടാകും തെല്ലൊന്നു മിഥ്യ....
 
 
മൂളുന്ന പാട്ടുകള്‍ക്ക്
ഈണം മാത്രം സ്വന്തം;
അര്‍ത്ഥവും അക്ഷരങ്ങളും
വികാരവുമില്ല; സ്വത്വവും!
 
 
വെയിലിലുരുകുന്നത് മഞ്ഞോ നിന്റെ മനമോ?
 
 
നിറയാത്ത കണ്ണുകളിലെ നിഴലുകളാണ് എന്നെ പേടിപ്പെടുത്തുന്നത്
 
 
നീണ്ടു കിടക്കുന്ന വഴി എന്റെ യാത്രയെ ഭക്ഷിച്ച് വിശപ്പടക്കുന്നു
 
 
 
** നിന്റെ ഗന്ധങ്ങൾ... അവളിലാഴുമ്പോൾ അയാൾ പറഞ്ഞു.
 
 
അവയെ നിറങ്ങളാക്കൂ..അവൾ മൊഴിഞ്ഞു
 
 
ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിന്റെ മേനിയുടെ ഗന്ധങ്ങൾ മഴവിൽ നിറങ്ങളിൽ തൂവുന്നു
 
 
വാക്കുകൾക്ക് ശബ്ദം നഷ്ടമാവുമ്പോൾ നിന്റെ ചിരിയുടെ നിലാവ്
 
 
അമാവാസിക്ക് നഷ്ടമായത് പൌർണ്ണമി
 
 
സായംസന്ധ്യക്ക് നഷ്ടം രാത്രി
 
 
ഉഷ:സന്ധ്യക്ക് നഷ്ടം പകൽ
 
 
സ്ഫടികമുടയുന്ന നിന്റെ ചിരിയിൽ എത്ര രാത്രികളുടെ ആർത്തനാദങ്ങൾ
 
 
മഴവില്ലു പൂക്കുന്ന ഗന്ധങ്ങൾ നിന്നിൽ മാത്രം
 
 
വാടുന്ന പൂവിന്റെ മനസ്സിലെ പൂക്കാലം വിളറുന്നില്ല, വാടുന്നില്ല
 
 
നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളിലെ പൂക്കളാണ് അയാൾ കണ്ടത്, കണ്ണീരല്ല
 
 
അടങ്ങാത്തിരകളെ ചങ്ങലയ്ക്കിടാൻ കാറ്റിനാവില്ലല്ലോ
 
 
പ്രണയത്തിന്റെ തീയിലുരുകി നീ നിലാവ് ചുരത്തുന്നു
 
 
ശബ്ദവും ചലനവും ഉറഞ്ഞ മേഘങ്ങൾ ആകാശത്തിന്റെ തിരകൾ
 
 
നിന്റെ കണ്ണുകളിലെ വിസ്മയത്തിൽ എന്റെ പ്രണയം പൂവണിയുന്നു
 
 
മായാത്ത മഴവില്ലിൽ ഞാൻ നിന്റെ മാസ്മരിക ഗന്ധങ്ങളറിയുന്നു
 
 
കുടത്തിൽ ആവാഹിച്ച ആത്മാവ് നിലകാണാ കയത്തിൽ മുങ്ങിത്താഴ്ന്നു....
 
 
നാഥരഹിതര്‍ക്കു ദാനമേകുമത്ര പുണ്യമില്ലൊന്നു നിശ്ചയം
 
 
എന്റെ യാത്രകൾ യാത്രയാവുന്നത്‌ എന്നിലെ എന്നെ തിരഞ്ഞാണു ..........
 
 
ഒരു മേഘത്തുണ്ട്; കാറ്റിൽ അലിയുന്ന മറ്റൊരു സ്വപ്നം
 
കാത്തിരിക്കുന്ന കണ്ണുകൾ; പകലുകളിൽ കത്തിത്തീരുന്ന വഴിവിളക്കുകൾ
 
നിന്റെ ആലിംഗനത്തിന്റെ ഊഷ്മളത എന്റെ ഏകാന്തത്തടവിലെ ആകാശം
 
നിന്റെ വിലാപങ്ങളുടെ ശ്രുതിലയമാണ് അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചത്; അല്ലേ
 
 ആർത്തിയുടെ നഖങ്ങളിൽ പിടയുമ്പോളുയരുന്ന കരച്ചിൽ ഭോഗാതുരതയുടെ കൂജനമായി അവൻ കേട്ടു
 
ശവം കരിയുന്ന ഗന്ധമുയർന്നപ്പോൾ അവൻ ചിരിച്ചു
 
 
 
മനസിലെ നൊമ്പരം മായ്ക്കുവാനായ് 
ഞാനണിയുന്നു  പുഞ്ചിരി മുഖതാരിലായ് 
 
 
മേഘങ്ങളുടെ ആകാശം;  പൂക്കളുടെ മേഘങ്ങൾ
 
ഒരു മേഘത്തിന്റെ പൂവ്
 
ഒരു നീലയുടെ കടൽ
 
ഒരു കടലിന്റെ നീല
 
ഒരു കടലിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്നൊരു നീല മേഘം
 
 
ഒരു നീലമേഘത്തിന്റെ നെഞ്ചിൽനിന്നൊരു കടൽ
 
 
സൂര്യനെ പ്രണയിച്ച കടലിന്‍ വിരിമാറില്‍ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍
ആരുമറിയാതെ ഞാന്‍ തിരയുന്നു നിന്‍ കാല്പാടുകള്‍
 
 
 
ഇരുട്ടറയിൻ തടവറക്കുള്ളിലും പ്രതീക്ഷ തൻ തിരിനാളം നിൻ മുഖം....
 
 
ഓർമകളുടെ വേലിയേറ്റത്തിനു കണ്ണീരിന്റെ ഉപ്പുരസമോ !
 
 
തഴുകി കടന്നു പോകുന്ന ഇളം തെന്നൽ പുൽകൊടിക്ക് സ്വന്തമോ ?
 
 
കടല്‍  താണ്ടി വന്നണയും മേഘകൂട്ടങ്ങളെ ഒരു വട്ടം ഒന്ന് സ്പര്‍ശിചീടാന്‍ എന്‍ ഉള്ളില്‍ മോഹമേറെ ...
പല തീരങ്ങളെ തഴുകി വന്നെത്തും നാടോടികാറ്റിന്‍ സഖിയായി മാറീടാന്‍ വെറുതെ ആശിച്ചീടുന്നല്ലോ
എന്‍  മനം ഏറെ .....
 
 
എന്റെ പ്രണയത്തിൻ പരാജയം , നിനക്ക് -
 
 ഓമനിക്കാൻ അരുമയായി നിന്നോടൊപ്പം…..
 
 എന്നിലെ നിനക്കായുള്ള എന്റെ പ്രണയമോ -
 
 ഇന്നും വാടാമലരായി എനിക്കൊപ്പം….
 
 
ഇന്നീ പാടവരമ്പത്ത് ഏകയായി നില്‍ക്കുമ്പോള്‍
ഓര്‍ക്കുന്നു ഞാനാ കാലം
സൗഹൃദങ്ങള്‍ മലരായി വിടര്‍ന്നു നിന്നോരീ പൂന്തോപ്പില്‍
ഞാനൊരു വാനമ്പാടിയായി പാറി പറന്നൊരാ നിമിഷങ്ങള്‍
 
 
കണ്ണീരുപ്പു കൂട്ടി അത്താഴമുണ്ണുന്ന അമ്മയുടെ കണ്ണില്‍ കടലാഴം കദനം ചിരിച്ചിരുന്നു
 
 
സൂര്യനെ തിന്നു പശിയടക്കുന്ന രാവിന്‍റെ ഉച്ചിഷ്ടമാണ് പകല്‍
 
 
കരളില്‍ നിന്നൊരു കനലെടുത്തു ഞാനെന്‍ പ്രണയത്തിന്‍ ചിതയെരിച്ചു
 
 
വസന്തം മാഞ്ഞ ഋതുവും പ്രണയം മരിച്ച മനസ്സും തേടുന്നത് ശ രത്കാലമാണ് .
 
 
അമ്മ തൻ പാല്പുഞ്ചിരി നറുനിലാവ് പോൽ സുന്ദരം, സ്നിഗ്ധം
 
 
വരുമോ പുലരിയും ജീവിതത്തിന്‍ ഒരു ദിനം കാറ്റില്‍ പറത്തി.
 
 
 
പ്രണയമറിയാതെ പ്രണയിക്കുന്നു ഞാൻ ആരെയോ എന്തിനോ  
 
 
മറവിതൻ മടിത്തട്ടിൽ ഒരിളം പൈതലായ് വീണു മയങ്ങാൻ കൊതിക്കുന്ന മനം
 
 
കണ്ണില്‍ രാവിന്‍റെ കണ്മഷിയെഴുതാന്‍ പായുന്നു
ചെന്തീക്കനല്‍ കുറിതൊട്ടോരാകാശം
 
 
നിമിഷമേഘമായി ഞാന്‍ പെയിതു തോര്‍ന്നിടാം നൂറായിരം ഇതളായി നീ വിടരുവാന്‍...
ജന്മം യുഗമായി മാറീടുവാന്‍...
 
 
നഷ്ടങ്ങളുടെ കൊടുംചൂടില്‍
ഇന്നെന്റെ  മനസ്സ് ഉരുകുമ്പോള്‍
ഗതികിട്ടാതലയുന്ന മറ്റൊരാത്മാവായി
എനിക്ക് നിന്നോടുള്ള പ്രണയവും ...!!
 
 
പെയ്തൊഴിയാൻ വെമ്പുമൊരു മഴമേഘമായ് നീ എന്‍ ചാരേ വന്നണഞ്ഞുവോ !
 
 
മഞ്ഞുപൂക്കള്‍ നിറഞ്ഞ താഴ് വാരത്തിന്റെ നിറങ്ങളിലൂടെ ,, മഴയിലൂടെ ,,
മഞ്ഞിലൂടെ നിന് കൈകോര്‍ത്തു നടക്കാന്‍ ഇന്നെനിക്കു മോഹമേറേ ....
 
 
നിലാവിന്റെ നിഴലിൽ ഒളിച്ചു കളിച്ചവരത്രേ 
പാതിരാക്കാറ്റും മഞ്ഞുതുള്ളിയും !
 
 
മഴയുടെ നൂലിൽ പ്രണയമൊളിപ്പിച്ചത്രേ
ഇടവപ്പാതി പണ്ട് കടലിനോടു കഥ പറഞ്ഞത്  
 
 
 
മലരിനോട് പരിഭാവിതയായി തന്റെ ചിറകുകൾക്കിടയിൽ 
മൌനം നിറച്ചു വെച്ച് വാനന്പാടി നീല വിഹായസ്സിൻ 
തല്പത്തിൽ കാതോർത്തിരുന്നു.. 
കൂന്പിയ മിഴികളിലെഴുതിയ കണ്മഷി
നനവിലൊലിക്കാതിരിക്കാൻ മലർ നന്നേ പാട് പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു..
 
 
 
കഴിഞ്ഞൊരാ പ്രണയത്തിന്‍ കാര്‍ത്തിക ദീപങ്ങള്‍
എന്നുള്ളില്‍  തെളിയുമ്പോള്‍ പിടയുന്നു മനവും തനുവും ഒരുപോലെ .....
 
 
 
കരയെ പുണര്ന്നോഴുകിയിട്ടവസാനം 
കടലിനെ പുല്കുന്നു കള്ള കാമിനിയാം പുഴ !
 
 
 
 
നിദ്രാവിഹീനങ്ങളാം രാത്രികളില്‍ അകലെയെങ്ങു നിന്നോ ഇളംകാറ്റില്‍
ഒരു വേണുഗാനം ഒഴുകിവരും നേരം എന്‍ ഓര്‍മ്മകളില്‍ നിന്‍ സ്നേഹത്തിന്‍  നിലാവ് പെയ്യുന്നു ....
 
 
 
ആകാശ മട്ടുപ്പാവില്‍ മഴമേഘങ്ങള്‍ ചിന്നിച്ചിതറിയ
സന്ധ്യയില്‍ എന്നെ നോക്കി കണ്‍ചിമ്മുന്നുവോ
ഒരു കുഞ്ഞു താരകം !
 
 
" എന്റെ കാത്തിരിപ്പിനെ നനയ്ക്കാന്‍ ഈ മഴ എത്തിയിട്ടും ....നീയെന്ന കുടയില്‍ ഞാനിപ്പോഴും .."
 
 
 
മഴക്കിനാവുകളിൽ വരി ചേർത്ത് വെച്ച് 
വിളക്കിച്ചേർത്ത കവിതക്കൊരു പേര് വേണം
 
 
പുഞ്ചിരിതൂകുമാ വാര്‍മതിയെ മായ്ച്ചുകളഞ്ഞല്ലോ മനസ്സിലെ കാര്‍മേഘങ്ങള്‍ !
 
 
മഞ്ഞുതുള്ളി വീണു മുറിവേറ്റ മനസ്സുമായൊരു മലര്‍ !
 
 
കാവ് പൂക്കാന്‍ കാത്തിരുന്നോരാ കാര്‍വണ്ടിന്‍
സ്വപ്നങ്ങളെ തച്ചുടക്കുന്നിതാ വഴിതെറ്റിവന്ന ശിശിരം !
 
 
അമാവാസി നാളില്‍ ഞാന്‍ കണ്ട നറു നിലാവ് നിന്‍ പുഞ്ചിരി ആയിരുന്നുവോ !
 
 
പ്രണയമാം പൊയ്കയിൽ ഓര്മകളുടെ നനുത്ത ഓളങ്ങൾ തഴുകി മെല്ലെ ഒഴുകുന്നു
എന് ഹൃദയമാം പോന്തോണി
ചുറ്റിലും വിരിയുന്നു ചെന്താമാരപൂക്കൾ, എന്റെ സ്വപ്‌നങ്ങൾ.
 
 
നീയറിയുന്നോ ഭവതിയെൻ പ്രാണനേറ്റം പ്രിയംകരമെന്നതായ്
പാഞ്ഞകലൊല്ല നീയെന്റെ ഹൃത്തിൽ നിന്നീശ്വാസമെന്നിൽ നിന്നൂർന്നിടും നാൾ വരെ.
 
 
പൊന്നുരുക്കി കടലില്‍ താണ സൂര്യന്
പകരമേകാനായി വിരിയുന്നിതാ കാട്ടില്‍ 
ഒരു പിടി മിന്നാമിന്നിപ്പൂക്കള്‍ !
 
 
പുസ്തക താളില്‍ പണ്ടെന്നോ മറന്നു വെച്ച ഒരു മയില്‍പ്പീലി തുണ്ട് ഇന്നും വെറുതെ തേടുന്നു ഞാന്‍ !
 
 
നന്ദനോദ്യാനത്തിലെ കാര്‍വണ്ടിനെ മോഹിക്കാന്‍ കാട്ടു പൂവിനാകുമോ ?
 
 
നുരയുന്ന  പതപോൽ  തിളങ്ങുന്ന  സ്നേഹം  നിന്നിടും  എത്രയോ എത്രയോ
 
 
പിന്നിലാരാ  മുന്നിൽ  നിന്നവരോ  മുന്നിലാരാ  പിന്നിൽ  നിന്നവരോ
 
 
പറയാതെ പൊഴിയുന്ന പഴമ തന്‍ മണമൂറും 
പളുങ്കുമണികളത്രേ ഗതകാലസുഖസ്‌മരണകള്‍ !
 
 
ഈ മനം മടുപ്പിക്കുന്ന ഏകാന്തതയെ ആട്ടിപ്പായിക്കാന്‍ ഞാന്‍ മെനെഞ്ഞെടുത്തൊരു കഥയല്ലേ നീ ?
 
 
ഏകാന്തതകളില്‍ നിന്‍െ ഓര്‍മ്മകളുടെ വിത്തിട്ടു മുളപ്പിച്ചു ഇരിക്കുന്നവനെ എന്തിനാമ് കണ്ണീരിന്‍റെ വെട്ടുക്കിളിയെക്കൊണ്ട് നീ നശിപ്പിക്കുന്നത്....നോക്കൂ... എന്‍റെ പാടങ്ങളില്‍ നോവിന്‍റെ ചെളിമണ്ണ് മാത്രമാകുന്നു... ദുഖത്തിന്‍റെ തരിശുഭീമിയാക്കി നീ മാറ്റിടല്ലേ...
 
 
അറിഞ്ഞില്ല നീ എന്നുടെ സ്നേഹം :crying: :music:
:music: അറിഞ്ഞു നിൻ സോദരൻ എന്നുടെ സ്നേഹം
 
 
സൂചി കാന്തത്തോടെന്ന പോല്‍ , അടരുവാനാകാതെ .......അകലുവാനാകാതെ...........
 
 
പിരിയുന്നിടത്ത് വെച്ച് തുടങ്ങാം നമുക്കീ യാത്ര 
വഴികള്‍ അവസാനിക്കുന്നില്ല....... യാത്രകളും......
 
 
കണ്ണനു ചാര്‍ത്താന്‍ കൊരുത്ത മാല്യം ഊര്‍ന്നു വീണല്ലോ പൂഴി മണ്ണില്‍ !
 
 
പാതിരക്ക് മിന്നൽ പൂക്കുമ്പോഴത്രേ 
പാരിജാതം കുളിരണിയുന്നത് !!
 
 
ഇലകള്‍ പച്ച പൂക്കള്‍ മഞ്ഞ മനസ്സ് മാത്രം കറുപ്പ് 
 
 
 
മൌന വാത്മീകത്തില്‍ സമാധിയടയുന്ന ചിരിമുത്തുകള്‍ !
 
 
 
പാല്നിലാവ് പൊഴിയുന്ന പുഷ്പോദ്യാനത്തിൽ ചേക്കേറുന്നു രാപ്പാടികൾ
പ്രണയഗാനങ്ങൾ ഉതിരുന്നു ...
 
 
കണ്ണടച്ച്  ഇരുട്ടാക്കിയിട്ടും ഉള്‍കണ്ണില്‍ തെളിയുന്നു സൂര്യന്‍ !
 
മനസ്സിന്റെ  മോന്തായത്തില്‍ കെട്ടിത്തൂങ്ങുന്ന വ്യാമോഹങ്ങള്‍ !
 
 
ഇല്ലി കാട്ടിൽ ചെല്ല കിളികൾവല്ലി  തളിരിൽ പൂമ്പാറ്റ 
 
 
നിന് കിളി കൊഞ്ചല് കേൾക്കുമ്പോൾ ഓമനേ
എന് മനം തളിർത്തു പൂത്തല്ലോ മണികുട്ടീ
 
 
എന്റെ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ കവര്‍ന്നെടുത്തെങ്ങോട്ടാണ്  ഈ രാവ് മായുന്നത്  ?
 
 
നിശീഥിനിയുടെ മാറിലെ വൈഡൂര്യങ്ങളത്രേ കണ്ചിമ്മും പൊൻ താരകങ്ങൾ !
 
 
കാറ്റിന്റെ രുദ്രതാണ്ഡവം താങ്ങാനാവാതെ തകര്‍ന്നൊരു കിളിക്കൂടും സ്വപ്നങ്ങളും !
 
 
ഓര്‍മ്മകള്‍ക്ക് നിറം പകരുന്ന പകലിനേക്കാള്‍ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ നെയ്യുന്ന രാത്രിയാണ് സുന്ദരി .
 
ആരുമറിയാതെ വരുന്ന സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ആയതുകൊണ്ടായിരിക്കാം രാത്രിക്ക് കറുത്ത നിറം വന്നത് !!! 
 
 
ഒരു പിടി മഴയില്‍ നനഞ്ഞോരാ തെങ്ങോല-
കാര്‍കൂന്തല്‍   കോതിക്കൊടുക്കുന്നിതാ  തുലാമാസക്കാറ്റ് !
 
 
മേട കാറ്റിലും വാടി കരിഞ്ഞൊരു ഇലകൾക്ക് പകരമായി- 
വാടാതെ സൂക്ഷിചോരു കണിക്കൊന്നയാണവൾ.. 
വിണ്ട പാടങ്ങളിലേക്കെനിക്കൊപ്പം  പോരുമ്പോഴും ;
മേട സന്ധ്യകൾക്കപ്പുറം; വസന്തത്തിന്റെ വെള്ളിമേഘങ്ങൾക്കൊപ്പമൊരു- 
പുത്തനിലയായി പുനർജ്ജനിക്കാമെന്ന പ്രതീക്ഷയാണവൾക്കെപ്പൊഴും
 
 
പാരിജാതത്തിന്‍ ചോട്ടില്‍ മഴ ചാറുന്ന നേരത്ത്
മായ കാറ്റിന്‍ തേരില്‍ എന്നെ തഴുകിടനായി ചാരെ എത്തില്ലേ നീ ....
 
 
സ്മരിച്ചിടെണം  ഓരോ ദിനാന്തവും
സ്മരിച്ചിടെണം  നിമിഷാര്ഥമീ  ജന്മം
കൂടെ ഉണ്ടെന്നും അവനെന്ന സത്യം
രംഗ ബോധം മറന്നു പോയിടുമാ
മൃത്യുവിൻ കരങ്ങൾ നിഴലെന്ന പോലെ !!
 
 
പ്രിയതരമാമൊരു മൊഴിമുത്ത് തേടിയലയും 
ചിപ്പിക്കു കിട്ടി, മിന്നിത്തിളങ്ങുന്ന കണ്ണീര്‍ മുത്ത് !
 
 
വിടരുന്ന പൂക്കള്‍ വാടുമെന്നറിയാതെ ചൂടുന്നതാണ് നിന്റെ  പ്രണയം.
 
വാക്കുകള്‍ കൊണ്ട് തീര്‍ക്കുന്ന കതിരുകളാണ്  ഈ പുഞ്ചപാടം നിറയെ .
 
 
വല്ലാത്ത ഒരു ശൂന്യത
ശൂന്യതയിൽ നിന്നുയരുന്നു നിശ്വാസങ്ങളും...
 
 
കാത്തിരിപ്പിന്‍ ഉഷ്ണത്തിലും തളിര്‍ക്കുന്നു, പ്രതീക്ഷ തന്‍ പുതുനാമ്പുകള്‍ !
 
 
നിറ  മിഴികൾ നനയാറില്ല  ഒഴുകാറെ  ഒള്ളു
 
 
പ്രണയം തളിരിടാത്തയിടങ്ങളിൽ നിശ്ശൂന്യത പറന്നിറങ്ങുന്നു.
 
 
ഒരു വാക്കിന്റെ ദൂരത്തില്‍ തമ്മിലറിയാതെ പോകുന്ന ഒരായിരം  മനസ്സുകള്‍ !
 
 
മഴ , ഭൂമി തൻ മനസ്സിൽ കോറിയിട്ട മനോഹര കാവ്യം !
 
 
വാക്ക് പിഴക്കുന്നിടത്ത് മൌനം
മനസ്സ് പതറുന്നിടത്ത് ധ്യാനം !
 
 
മരണത്തിനും ജീവിതത്തിനുമിടയ്ക്കുള്ള ആ നൂല്‍പ്പാലത്തിന്റെ കനം
 
കുറഞ്ഞു കുറഞ്ഞു വരുമ്പോള്‍ യാത്രയുടെ വേഗതയും കൂടി കൂടി വരുന്നു !
 
 
പുല്‍ക്കൊടിത്തുമ്പിലെ മഞ്ഞുനീര്‍ത്തുള്ളിയെ വൈഢൂര്യമാക്കി ഇല്ലാതാക്കുന്ന സൂര്യ തേജസ്സ് !
 
 
കൂരിരുട്ടിൽ  മിഴികള് നിന്നെ തിരയുമ്പോൾ
മനസ്സിലുദിക്കുന്നു നീയാം നിറപൌര്ണ്ണമി
 
 
കവിതകൾ കാലത്തിൻ അണിയറകൾ! 
 
 
" മടക്കമില്ലാ യാത്രകളേ മണ്ണിൽ മരണമോ നിങ്ങൾ തൻ അരചയാനം" 
 
 
" കട്ടെടുക്കുന്നു കാലം പലതും കൂട്ടു നിൽക്കാതെ വാഴ്വിൻ വഴിയിൽ,
പെട്ടു പോകുന്നു ഞാനും നീയും വിട്ടു പോകാത്ത വിധിയിൻ ചുഴിയിൽ" 
 
" പറയാതെയറിയാതെ നീറുന്ന പ്രണയം പാഴ്മരുഭൂവിലെ ആശാപ്രസൂനം" 
 
വാക്കുകള്‍ ഭിക്ഷയാകുന്നിടത്ത് സൗഹൃദം മരിക്കുന്നു !
 
പ്രതീക്ഷകള്‍ ചേമ്പിലയ്ക്കുള്ളിലെ ജലകണങ്ങള്‍ പോല്‍ ഇലയനക്കങ്ങളില്‍ വീണുടയുന്നു ! 
 
 
ഞാൻ ഇന്നൊരു സ്വപ്നം മാത്രം ...
നീ എന്നിൽ ഒരു വസന്തമായ്‌ വന്നുപോകുമ്പോൾ ..
എന്റെ മനസ്സിൽ മൊട്ടിട്ട്‌ നിന്റെ മിഴികളിൽ വിരിയുന്ന പ്രണയം എന്ന സ്വപ്നം .... 
 
ഹൃദയം ചൊല്ലും ഈ വാക്കുകൾ 
എരിയും വേനൽ ചില്ലപോൽ 
നീറുമെൻ ഉള്ളം തേടി അലയും 
ഈ വീഥിയിൽ  നിനക്കായി....................... 
 
ഓർമ്മകൾ നഷ്ടമാണ് 
എന്നോ പെയെത മഴയിൽ 
ഒഴുകി അകന്ന കടലാസ്സ്‌ തോണി പോലെ...........  :lub:
 
കണ്ണന്‍റെ കോലക്കുഴല്‍ വിളി കേട്ടു പിന്നാലെ പായുമൊരു പൈകിടാവ് പോല്‍ ഈ മനസ്സും 8->
 
 
കൊലുസ്സിട്ട മോഹങ്ങൾ തളച്ചിട്ടു നിശ്ബ്ദാമം താലി ചരടിൽ,..
 
 
സൂര്യതേജസ്സ്‌ നോക്കി തപസ്സിരിക്കുന്ന താമരപ്പൂവിൻ
പ്രേമാര്ദ്ര ഹൃദയം കാണുമോ ദേവൻ?
 
 
തീരം തേടും തിരയുടെ നൊമ്പരം കാറ്റില്‍ കാതില്‍ ചൊല്ലുവതാര് ?
 
 
സാഗരത്തിൽ  ചെന്നു ചേരാൻ കൊതിയോടെ പാഞ്ഞൊഴുകുന്ന പുഴ
പുഴയുടെ പദചലനം കാതോർത്തിരിക്കുന്ന സാഗരം
തീരത്തെവിടെയോ സ്വപ്നങ്ങൾ നെയ്തു   നിൽക്കുന്നു ഞാൻ...
 
 
ഭർതൃ വീട്ടിലെ പക്വമതിയായ അമ്മയിൽ നിന്നും ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയിലേക്കുള്ള മടക്കങ്ങളാണ്
ഓരോ സ്ത്രീക്കും സ്വന്തം വീട്ടിലേക്കുള്ള യാത്രകൾ ! 
 
 
മരണവേദന ആണെന്നറിഞ്ഞിട്ടും അമ്മയാകാനുള്ള ഒരു പെണ്ണിന്റെ മനസ്സിന്റെ ഉറപ്പോളം വരില്ല ഒരാണിന്റെ ചങ്കൂറ്റവും !
 
 
ക്ഷണിക്കപ്പെടാത്ത വിരുന്നില്‍ അപമാനത്തിന്റെ കയ്പ്പുനീര്‍ പാനീയം !
 
 
ദിവസങ്ങൾ കൊഴിയുന്ന അറിയാതെ
അടുക്കള പുകയിൽ അലിയുകയാണ് അമ്മ ഇന്നും..
 
 
സ്വപ്നങ്ങളുടെ കടലാസു തോണി പുതുമഴയില്‍ കുതിര്‍ന്നലിഞ്ഞലിഞ്ഞില്ലാതായി !
 
 
നിറമാർന്ന ഓർമകൾ മറവി ഏറ്റു എടുത്തു വിശപ്പടക്കി,.
 
 
ഒരു മണൽത്തരിയെ നെഞ്ചിലേറ്റി ഓമനിച്ചു പ്രണയിച്ചു മുത്തുമണിയാക്കുന്ന ശംഖു
കുളിരായ് നിറയുന്ന ഓർമ്മകളെ താലോലിച്ചു പ്രണയമായി വിരിയിക്കുന്ന ഹൃദയം !
 
 
മഴയുടെ താരാട്ടിൽ കൺപീലികൾ ചിമ്മുന്ന പൂക്കൾ
ആരുടെ വരവും പ്രതീക്ഷിച്ചു ഉറങ്ങാതെ കാത്തിരിപ്പൂ നിങ്ങൾ?
 
 
മനസ്സിന്റെ വാതായനങ്ങൾ കൊട്ടിയടച്ചിട്ടും ഓർമ്മകൾക്ക് കൊടുങ്കാറ്റിന്റെ തീവ്രത ! 
 
 
നിനയാത്ത നേരത്തെന്‍ കനവിന്‍റെ കിളിവാതില്‍ മെല്ലെത്തുറന്നു നീ ഉള്ളില്‍ വന്നു !
 
വിടരുമ്പോൾ നറുമണം പരത്തുന്ന വെളുത്ത മുല്ലപ്പൂക്കളുടെ
കുളുർമ്മയും നിഷ്കളങ്കതയും സൗന്ദര്യവും ഓമനത്തവും
 എല്ലാം എല്ലാം നിന്നിലലിഞ്ഞു ചേർന്നിരിക്കുന്നു
പ്രണയം ഒരു പുതുമഴ പോലെ !!
 
 
ഉരുകി ഉരുകി വെളിച്ചമായ് മാറുമൊരു മെഴുതിരിയാവാനെന്നും ഇഷ്ടം !
 
 
തേന്മാവിൻ വിരിയുന്ന പൂവിന്റെ നൊമ്പരം
തേൻ കണമായി നിറയുന്നു മാമ്പഴച്ചാറിൽ...
 
നിത്യനിര്‍മ്മല വര്‍ണം വിടര്‍ത്തും ശാന്തം വെള്ളരിപ്രാവേ
നീ കണ്ടുവോ നിന്‍ പ്രതിരൂപമെന്‍ ഭാരതം
 
പൂവിന്‍റെ ജീവിതം ഒരു കുരുന്ന്‌ കൌതുകത്തിന്‍റെ കൈവിരല്‍ തുമ്പോളം മാത്രം !
 
 
നേർത്ത ചാറ്റൽ മഴ പൊഴിയുന്ന സംഗീതസാന്ദ്രമീ രാത്രിയിൽ
നറുനിലാവ് പതിഞ്ഞ തെങ്ങോലകൾ ഇളംകാറ്റിൽ ചാഞ്ചാടുമ്പോൾ
എൻ കൺപീലികൾ നനയ്ക്കുന്ന ആർദ്രമീ ഓർമകളിൽ
എന്നും പോയൊളിക്കാൻ ആശിച്ചു പോയ് മനം
 
തരളമാമൊരു സായാഹ്ന സ്വപ്നത്തിന്‍ ചിറകേറി നിന്നോര്‍മ്മകള്‍ വിരുന്നു വന്നു !
 
പൂനിലാവും പൂക്കളും കിന്നാരം ചൊല്ലവേ
മിഴികളാൽ മധുരമന്ത്രങ്ങൾ മൊഴിയുന്നതാരേ ?
 
 
പോരാടുവാന്‍ നിനക്ക് ആയുധം പോലെ അക്ഷരവും തന്നു ഭൂമിയില്‍ ദൈവം ................
 
 
എന്നെ കാണുമ്പോൾ എന്തിനാണ് കൂട്ടുകാരി നിൻ മിഴികൾ പിടയുന്നത്.നമ്മൾ പരസ്പരം നോക്കി നിന്നിട്ടുണ്ട്.
അന്നും നിൻ കരിനീല മിഴികൾ പിടയാറുണ്ട്. പക്ഷെ അന്ന് നിൻ മിഴികൾക്ക് ഇത്ര തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നില്ല.....☺ 
 
 
നോക്കി നോക്കിയിരുന്നാല്‍ ചിലപ്പോള്‍ കണ്ടെന്നു വരില്ല.. 
പക്ഷെ നിനച്ചിരിക്കാതെ ഒരു ഞൊടിയില്‍ മനസ്സ് നിറച്ചു മാഞ്ഞു പോകും 
കാറ്റ് മേഘത്തില്‍ കോറിയിടുന്ന കവിതകള്‍ !!
 
 
എൻ മിഴിയിണതൻ  നനവൊപ്പും നിന്നധരങ്ങൾ 
എങ്ങോ മറഞ്ഞുപോയ് കാലത്തിൻ മരീചികയായി 
 
 
ഓർമകൾ എന്നൊരോമന പൂവിനാൽ തളിരിടും സ്വപ്നവും എൻ ജീവനും 
 
 
വിട പറയുമ്പോൾ ബാക്കിയാവുന്നത് ഓർമകളുടെ നേർത്ത ഗന്ധം മാത്രം ! 
 
 
മഴനിലാവില്‍ പരിഭവ മലരുകള്‍ വിരിയവേ കണ്ണന്‍റെ ചുണ്ടിലും മൊട്ടിട്ടു കുറുമ്പിന്‍റെ കള്ളച്ചിരി 
 
 
അറിവിന്റെ വെളിച്ചത്തിലലിയുന്നു അജ്ഞതയാം ഇരുൾമുകിലുകൾ !
 
 
മിഴിനീര്‍തുള്ളിയില്‍ മഴവില്ലു തേടി എന്തിനു വന്നു നീ ഇന്നരികെ?
 
 
കാലം തെറ്റി ആര്‍ക്കോ വേണ്ടി പെയ്തൊരു മഴയില്‍ അറിയാതെ അറിയാതെ ആവോളം നനഞ്ഞു പോയ്‌  !
 
മൗനത്തിൻ മഷി നിറച്ചു കനവിൻ തൂലികയാലൊരു കവിത എഴുതി ! 
 
 
നിലാവും മഴയും ചന്ദ്രനെ മറയ്ക്കുന്ന കാര്മേഘങ്ങളും 
 
എല്ലാം ചേർന്നൊരുക്കുന്ന പുളകിതമായ രാവും 
 
എന്നിലേക്കൊഴുകി വരുമ്പോൾ ഞാൻ 
 
കണ്ണടച്ച് ധ്യാനിച്ച് കിനാവ് കാണും ആരെയോ !
 
 
വിട പറയും പകലോന്റെ സ്വർണ പ്രഭയിൽ നീലാംബരം മയങ്ങി നിൽക്കെ
മൂവന്തി പെണ്ണിന്റെ കവിളിൽ സിന്ദൂര പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞതെന്തേ ? 
 
കാണുന്ന മാത്രയില്‍ ഒഴുകുമീ  മിഴിനീരിന്‍ അര്‍ത്ഥം തിരഞ്ഞു ഉഴലുന്നു പിന്നെയും !
 
മോഹങ്ങളുടെ നിറക്കൂട്ട് ചാലിച്ചെഴുതിയ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് മഴവില്ലിന്റെ ഏഴഴക് ! 
 
കറുത്തകടലിന്നപ്പുറം നനുത്ത
സ്വർണത്തരികളാൽെനയ്ത ഭൂമി.
 
കറുത്തകടെലളുപ്പം വഴങ്ങി
സ്വർണത്തരികളുമണിഞ്ഞൊരുങ്ങി
തിരിച്ചുനീന്താൻകടലിന്നിപ്പുറം
കരയില്ലായിരുന്നു. 
 
പെയ്തൊഴിയാ മേഘങ്ങള്‍ക്കിടയിലും ഉദയസൂര്യന്റെ പൊന്‍കിരണങ്ങള്‍ കണി  കണ്ടുണരാന്‍ കൊതിക്കുന്ന നീലത്താമര !
 
മനസ്സിന്‍റെ ചുവരില്‍ നിന്‍ ചിത്രമെഴുതി ഞാന്‍ ....എന്‍ ജീവ രക്തത്തിന്‍ തൂലിക തുബാലെ 
 
കടലിലുമൊരുതരിമണലിലുമൊ
ചെറുവരിയിലുമുണരുംരാഗം.പ്രണയം.
 
ജന്മാന്തരങ്ങൾക്കപ്പുറം ഗുൽമോഹർ പൂക്കും സായംസന്ധ്യയിൽ
കവിളിൽ മെല്ലെ തഴുകി കടന്നു പോയ ഇളങ്കാറ്റ്  നീയായിരുന്നില്ലേ ?
 
ഒറ്റപ്പെടലിലും നിന്റെ സ്നേഹസൗരഭ്യം നിന്റെ നിറസാന്നിദ്ധ്യം ഞാൻ അറിയുന്നു...
 
മായക്കാഴ്ചകളിലെ സന്തോഷത്തിനു നീര്‍ക്കുമിളകളുടെ ആയുസ്സു മാത്രം !
 
പോയ്മറഞ്ഞുവോ മറുവാക്കു ചൊല്ലാതെ കാത്തുനില്‍ക്കാതെ  നിന്‍ സ്വപ്നച്ചിറക് വീശി പറന്നകന്നുവോ!
 
ഇല്ലിക്കാടിന്റെ ചുവടിറങ്ങി
ഇടവഴിയിലൂടിഴഞ്ഞലസമായി
കയ്യാലകയറിയൊരു കാറ്റ്
ഉമ്മറത്തിലഞ്ഞിപ്പൂ കളമൊരുക്കുന്നു
 
സ്വപ്നത്തിനും യാഥാർത്ഥ്യത്തിനുമിടയിൽ കണ്ണു പൊത്തിക്കളിക്കുന്ന കാലം ! 
 
 
ചേമ്പിലയുടെ നെഞ്ചിൽ 
തല ചായ്ച്ചുറങ്ങുന്ന
മഞ്ഞുതുള്ളി അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല ...
ചേമ്പിലയ്ക്ക് കാറ്റുമായുള്ള
പ്രണയം..
 
 
വസന്തത്തിൻ സ്നിഗ്ദ്ധ ഭംഗി നുകരാൻ കൊതിക്കവേ 
കാർമേഘമായ് നിറയുന്നെൻ മനസ്സിൽ പൊഴിയുന്ന പൂക്കൾ
 
 
 മാനത്തിൻ മുറ്റത്തു മൺചിരാതുകൾ കൊളുത്തിവെച്ച് 
പൂനിലാ പുഞ്ചിരി തൂകി ഈ പൊന്നംബിളി ആരെയാ കാത്തു നിന്നേ ? 
 
 
ദലമർമ്മരങ്ങൾ കുയിലിണകളുടെ മൂളിപ്പാട്ടുകൾ കാട്ടുചോലയുടെ കളകളനാദം
നിന്നെ തേടി അലയുമ്പോൾ നീ തന്ന ഉപഹാരങ്ങൾ !
 
 
മറക്കുവാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന ഓരോ മാത്രയിലും ....മനസ്സില്‍ തെളിയുന്നു നിന്‍ മുഖം മാത്രം 
ഹൃദയത്തിന്‍ സ്പന്ദനം നിലയ്ക്കുമെന്നാകിലും ...ഒടുവിലത്തെ ഓര്‍മയും നിന്റെതു മാത്രം :crying:
 
 
നക്ഷത്രത്തിളക്കം നഷ്ടപ്പെട്ട നീലാകാശത്തിനു കരിമ്പടം വാരിപ്പുതച്ചു വിതുമ്പാന്‍ മാത്രമേ കഴിയുമായിരുന്നുള്ളൂ !
 
 
ആഗ്രഹങ്ങള്‍ ഒക്കെ ദുഖമാണെന്നു അറിയാതെ 
കളിയും ചിരിയുമായ് നടന്നു ഞാന്‍ .....
തീരും മുമ്പേ കാലങ്ങളുടെ ഇതളുകള്‍ 
പൊഴിഞ്ഞു കൊഴിഞ്ഞു പോയ്‌ പിന്നെ ....
 
 
കാർമുകിൽ കണ്ടു നൃത്തം   വെക്കുന്ന മയിൽ 
അത് കണ്ടു മയിലാകാൻ കൊതിക്കുന്ന ഹൃദയം ! 
 
 
മങ്ങിയ സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക് നിറം കൊടുക്കാനാണോ മാനത്തു മഴവില്ല് തെളിയുന്നെ :mmm:
 
 
പാടാൻ കൊതിക്കുന്ന ഗാനത്തിൻ മുത്തുച്ചിപ്പി തേടിയലയുന്നു ഹൃദയം !
 
 
ഓർക്കുമോ നീ എന്നെ ഒരിക്കൽ എങ്കിലും ...അതോ ഓർമ്മകൾ മാത്രമായി ഞാൻ ജീവിക്കണോ ?
എഴുതുവാൻ മറന്ന എൻ പുസ്തകാത്താളിലെ ... ഒരു ചെറു മയിൽപീലി മാത്രമായി നീ മാറുമോ ?
 
 
ഓർക്കാൻ കൊതിക്കുന്ന നിമിഷങ്ങൾ 
ഓർമ്മിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ വേദന മിച്ചം 
എന്നെ തേടി വീണ്ടും വീണ്ടും  
എന്തിനു നീ വരുന്നു എന്റെ ഹൃദയരാഗമേ 
 
 
വിദൂരതയിലിരുന്നു നീലാംബരം തന്റെ പ്രണയിനി ധരയ്ക്കെഴുതും മനോഹര കാവ്യങ്ങളല്ലേ ഈ മഴമുത്തുകള്‍ !
 
 
കൺമുന്നിൽ ഉണ്ടായാലും നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ മാത്രമെന്തേ നമുക്ക് എല്ലാം പ്രിയങ്കരമാകുന്നത് ? 
 
 
കുളപ്പടവിൽ വെട്ടുകൽത്തണുപ്പിന്റെ നിഴലുറക്കങ്ങളിൽ.
പായൽപ്പരപ്പിൻ ചുമർച്ചിത്രമേലാപ്പിൽ
ഒരു മഴത്തുള്ളി കാറ്റിന്റെ ഞെട്ടറ്റ് വീഴുന്നു !
 
 
ഏതു  കൂരിരുട്ടും  നിലാചന്തം  ആക്കിയെൻ
കാതിൽ  ഈശ്വര  മന്ത്രമാവുമെൻ
അമ്മയാണ്  എനിക്ക്  എന്നുമെൻ   ആകാശം
അമ്മയാണ്  എനിക്ക്  എന്നും  സച്ചിദാനന്ദവും
 
 
ഈണം മറന്നൊരു പാട്ടിന്റെ പല്ലവി തിരയാതെ തിരയുന്നു നാമെന്നുമെന്തിനോ ! 
 
 
പിൻവിളിക്കു കാതോർക്കാതെ പാതിവഴിയിൽ തനിച്ചാക്കി മടങ്ങി പോകുന്ന സന്തോഷങ്ങൾ ! 
 
 
വരികളില്‍ ഇരുളു മൂടുന്ന കാലം..!
ഓരോ നിഴലിലും,വഴിയിലും,മഴയിലും
മിഴിനീരുണങ്ങാത്തൊരീരടിയിലും
നിന്നെത്തിരഞ്ഞു പോകുന്ന കാലം..!
 
 
തമ്മിൽ കൊത്തി മുറിവേൽപ്പിച്ചാലും പാറിപ്പറന്നു ദൂരെ പോയാലും
ചേക്കേറും ഈ ചില്ലയിൽ തന്നെ ഒരേ തൂവൽപക്ഷികൾ നമ്മൾ!
 
 
നമ്മുടെ പ്രണയത്തിന് എന്നും സ്മരകങ്ങളായത് എന്റെ കവിളുകളായിരുന്നു..,
നിന്റെ ചുംബനത്താലും എന്റെ കണ്ണുനീരാലും..
നിന്‍റെ ആങ്ങളമാരുടെ കൈകളാലും
 
 
പൂനിലാവ് തഴുകുന്ന രാത്രിയിൽ നിശ്ശബ്ദമായി കരയുന്നെൻ ഹൃദയവും 
 
 
എങ്ങു പോയ് മറഞ്ഞെന്നിണപ്പക്ഷി ,
നിൻ കരളിലെ നോവാറ്റാൻ ഒരു 
താരാട്ടു പാട്ടാവാം !
 
 
വേനൽച്ചൂടിലമർന്ന പ്രഭാതത്തിൽ കുയിലുകൾ പാടി
അത് കെട്ടൊരെൻ മനം നൃത്തമാടി  
വീണ്ടും വന്നോ വസന്തം !
 
 
തിരിച്ചറിവുകളുടെ തീമഴയില്‍ കരിഞ്ഞു പോയ സ്വപ്ന ചിറകുകള്‍ !
 
 
സ്വപ്‌നങ്ങൾ വിടർന്ന പൂക്കൾ പോലെയാണ് 
രണ്ടും സുന്ദരം മോഹനം 
പൂക്കൾ വാടും പിന്നെ കൊഴിയും
സ്വപ്നങ്ങളോ, നിറം മങ്ങും പിന്നീട് മാഞ്ഞു പോകും...
 
 
കണ്ണുകൾ ഇടഞ്ഞു ഇടനെഞ്ചു പിടഞ്ഞു 
മൗനം വാചാലമായി വാക്കുകൾക്കതീതമായി.
 
 
നനുത്ത ഓർമ്മകളുടെ മഴവിരലുകൾ ഹൃദയതന്ത്രികളിൽ ശ്രുതി മീട്ടുന്നു ! 
 
 
പെയ്തൊഴിഞ്ഞ മഴയുടെ കുളിരിൽ 
പുളകമണിഞ്ഞ പൂക്കൾ വിടരവേ
നീലാംബരമതുകണ്ടു കൺ കുളിർത്തു 
വീണ്ടുമതാ തേൻ മഴയായ് പൊഴിയുന്നു നിൻ മനം 
 
 
അറിയാതെ നനയുമെൻ  കൺപീലികൾ തിരയുന്നു 
 
കാർവർണ്ണൻ അണയുമോ രാധ തൻ വള്ളികുടിലിൽ ?
 
 
ഇന്നലെകളിൽ വന്നു മടങ്ങിയ ഒരു സ്വപ്നം 
ഇന്നെൻറെ വിണ്ണിൽ ഒരു താരകമായ് തെളിഞ്ഞു 
 
 
എത്ര നടന്നിട്ടും പുതുമ പോകാത്തതാണ് നിന്നിലേക്കുള്ള വഴികള്‍ 
:lub: 
 
 
"കാണാതിരിക്കുവാൻ മിഴികൾ ഞാൻ പൂട്ടവേ
ഒരു നവ സ്വപ്നമായി നീ എന്നിൽ വിരിയുന്നു"
 
 
ചിങ്ങക്കാറ്റിൽ ഒഴുകിനടന്നു പൊന്നോണപ്പാട്ടുകളും
നിറമാർന്ന ഓർമ്മകൾ അണിയിച്ച പൂക്കൾതൻ നറുമണവും
 
ഇനിയും എത്രയോ രാവുകൾ
ഇനിയും നിറമണിയാത്ത സ്വപ്നങ്ങൾ
വരുമെന്നു ചൊല്ലാൻ മടിക്കുന്നു ഞാൻ 
പുണരും ഞാൻ അതിഗാഢമായി നീപോലും നിനക്കാത്ത നേരത്ത്.. 
 
 
നമുക്കിടയിലുള്ള അകലം അറിയാൻ ഞാൻ കാറ്റിനെ പറഞ്ഞു വിട്ടു.. കാറ്റു പറഞ്ഞു, ശ്വാസം മുട്ടുന്നുവെന്ന്..! :lub: 
 
 
കടലാഴമുള്ള മിഴികളിൽ , പ്രണയമെഴുതി വച്ചിട്ടും, ലിപിയറിയാതെ നമ്മൾ .. :lub:
 
 
നീ തൊട്ടപ്പോൾ ഞാനും പിണങ്ങി 
ഞാൻ ഒന്നു തൊട്ടപ്പോൾ അവളും പിണങ്ങി 
തൊടിയിലേ തൊട്ടാൽ വാടി 
 
 
കണ്ണീര്‍ തുമ്പിക്ക് മഴവില്‍ ചിറകേകാന്‍ മണ്ണിലേക്കെത്തുന്നു ആദിത്യ കിരണങ്ങള്‍ !
 
 
Your eyes tell me that...you will keep loving me everyday
No matter what may come....you will always stay 
 
 
നീ ചൂടിച്ച പുഷ്പഗന്ധം എൻ സിരയിൽ ജ്വലിക്കും വരെ 
നിനക്കായി ഞാൻ കാത്തിരിക്കും
 
 
ആയിരം കണ്ണുള്ള നക്ഷത്രകുഞ്ഞിന് 
അമ്മ എവിടെ എന്നു അറിയില്ല പോലും..... 
 
 
പ്രണയമാകുന്ന മുന്തിരി തോപ്പിൽ നിന്നെ കാത്തിരുന്നപ്പോഴെല്ലാം നീ എനിക്കു മൗനമാണ് സമ്മാനിച്ചത്, 
എനിക്കറിയാം ആ മൗനത്തിലും ചിലതു പറയാനുണ്ടെന്ന് ... :lub: 
 
 
ഇരുളിൻറെ നിഗൂഢതയിൽ വിടരുന്ന സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് നിറക്കൂട്ടു ചാർത്തുന്നതാരേ ? 
 
 
പുഴയും, മഴയും പുലർകാലവും 
നീയെന്ന നിർമല സിന്ദൂരവും 
 
 
പിന്‍വിളിക്കായ് കാതോര്‍ക്കവേ നിന്‍റെ മൌനത്തേക്കാള്‍ വേദനിപ്പിച്ചത്
കൊട്ടിയടക്കപ്പെട്ട കിളിവാതിലിന്റെ പരിഹാസമായിരുന്നു !
 
 
 
കാണുവാൻ ഏറെ കൊതിയുണ്ട് എനിക്കെങ്കിലും 
കാണാതെ ഇരിക്കട്ടെ നാളേറെ 
 
 
നിന്റെ ചിരിയോളമില്ല പെണ്ണെ.. ഒന്നും.
എന്റെ കനവോളവും..   :lub:
 
 
മൗനങ്ങൾ മോഹങ്ങൾ ആണ് 
ആരാധന പ്രേമം ആണ് 
നീയെനിക്കു എന്റെ ജീവൻ ആണ്
 
 
നിന്‍ ചാരത്തു എത്തുമ്പോളാണ് ഞാന്‍ അറിയുന്നെ 
ഞാന്‍ എത്ര സുരക്ഷിത ആണെന്ന് ...
 
 
എന്‍റെ നെഞ്ചില്‍ നീ അധരത്താല്‍ അനുരാഗചിത്രം നെയ്യുമ്പോള്‍,
എന്‍റെ കരങ്ങള്‍ നിന്‍റെ മുടിനൂലുകളില്‍ കോര്‍ക്കുകയാവും
കിനാവിന്‍റെ മുത്തുകള്‍...
 
 
പോകുവതു  എവിടെ നീ വഴി മാറി അകലെ അകലെ
 
 
നല്കീടാം  പുഞ്ചിരി  വേണ്ടുവോളം  ചിലവൊന്നും ഇല്ലാതെ
 
 
 
സത്യത്തെ തേടിപ്പോകും യാത്രയില്‍ കൂടെ കൂട്ടാന്‍ നല്ലതാര് :mmm: കണ്ണോ ,മനസ്സോ ?
 
 
ലഭിക്കുമോ ജീവപര്യന്തം നിൻ പ്രണയത്തിൻ തടവറയിൽ     :lub:
 
 
ഒരുമിച്ചു ചൂടേറ്റു മാവിൻ കൊമ്പിൽ ചേർന്ന് അലിയുന്നു വെള്ളരി പ്രാവുകൾ.... 
 
 
വയലറ്റ് നിറമുള്ള സുന്ദരി പൂവേ ..പേരറിയില്ലെങ്കിലും നിന്നെ ഞാൻ പ്രണയിച്ചിരുന്നു ...
മനസ്സിന്റെ മുറ്റത്തു വെയിൽ തണുപ്പേകുന്നതും മഴതണലേകുന്നതും സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നു   :lub: .
 
 
 
ആത്‌മസംഘർഷങ്ങളുടെ വേലിയേറ്റങ്ങളിൽപ്പെട്ടു തകർന്നടിയുന്ന
കടലാസു തോണി പോലെ ഒരു കുഞ്ഞു മനസ്സ് :cry:
 
 
എനിക്ക് പറയുവാൻ  ഒരു വാക്കിനകലം ബാക്കിയാക്കി  നീ പോയി...... ബാക്കിയാവുന്ന ആ വാക്കാണ് ഞാൻ
 
 
മരുഭൂമി കാറ്റിൻ ഇല്ലാ....
മറുനാടിൻ മുല്ല മണം.... 
 
 
ആകാശമാകുന്ന നിന്നിൽ ഞാൻ ഒരു കാർമേഘമായി അലിഞ്ഞു ചേർന്നോട്ടെ ?
 
 
ദിക്കുകൾതോറും വീശുന്ന കാറ്റേ കണ്ടുവോ നീയെൻ മയില്പീലിത്തുണ്ട്
 
 
പഞ്ചേത്രയങ്ങൾ തൊട്ടു ഉണർത്തി 
സുഖമായി ഉറക്കം നശിപ്പിക്കാൻ പിറന്നവൻ പനി 
 
 
പെയ്യണം നല്ലൊരു മഴ 
നനയണം നിന്റെ കൈകളിൽ തഴുകി :lub:
 
 
നിദ്ര തന്‍ കളിത്തോപ്പില്‍ കനവിന്റെ ചിറകേറി പിന്നെയും അണഞ്ഞല്ലോ കാര്‍വര്‍ണ്ണന്‍ എന്തിനോ !
 
 
നിന്റെ വിരലുകൾക്കിടയിലെ വിടവുകളെൻ വിരലുകളാൽ നികത്തുമ്പോഴാണ് നാം പൂർണമാവുന്നത്
 
 
ആരും അറിയാതെ നിന്നോട് ചേർന്നിരിക്കാൻ എനിക്ക് നിന്റെ ഹൃദയം തരുമോ......   8->
 
 
ഇനി ഞാൻ ഒന്നു ഉറങ്ങട്ടെ 
ആയിരം താരക കൂട്ടത്തിൽ ഒരുവളായി ;))
 
 
കാലത്തിന്റെ കണ്ണുപൊത്തി കളിയില്‍ ഹൃദയം ചക്രവാകത്തെപ്പോല്‍ കേഴുന്നതെന്തിന് !
 
 
ഓർക്കുവാൻ ഞാൻ എത്ര മോഹിക്കുന്നുവോ 
മറക്കുവാൻ ഞാൻ അത്ര ശ്രെമിക്കുന്നു ...... 
 
 
നിന്റെ സ്പർശം ഞാൻ അറിയുന്നു...........എന്നിട്ടും എന്തെ എൻ കാഴ്ചവെട്ടത്തു വരാതിരിക്കുന്നു ?  :crying:  
 
 
കണ്ണുകൾ ചേർന്ന് സ്വകാര്യം പറയുന്നു ഇരുളിലും നിന്റെ മുഖമാണ് എന്ന്.... 
 
 
നോവിന്റെ കനൽ ചൂടിൽ നീറുന്ന കരളിന്റെ നോവാറ്റാൻ അണയുമോ കുളിർതെന്നൽ ?
 
 
നിൻ തിരുനടയിൽ പൂജിക്കും 
പൂജ പുഷ്പമായി ഞാൻ മാറിയെങ്കിൽ.....  :lub:
 
 
ഉതിർന്നു വീഴുന്ന വാക്കുകൾക്കിടയിലും 
മിന്നിമറയുന്ന നിഴൽ രൂപങ്ങളിലും 
പ്രിയമുള്ള ആരെയോ തിരയുന്നു കണ്ണുകൾ ! 
 
 
ഉറങ്ങുന്ന നേരം ഞാൻ കണ്ട സ്വപനത്തെക്കാൾ എനിക്കിഷ്ടം ഉണർന്നു കണ്ട സ്വപ്‍നം ആണ്...  :blush:
 
 
കരയണമെങ്കിൽ കണ്ണ് നിറയണം 
ചിരിക്കണം എങ്കിൽ മനസ്സും നിറയണം.... 
 
 
ഓർക്കുന്നുവോ നമ്മളൊന്നായി ചേർന്ന് നടന്ന ബാല്യം , അടിപിടിയുടെ ബാല്യം
 
 
നിനവിന്റെ തൂലികയിൽ പിറക്കുന്ന കനവിന്റെ കവിതകൾ ! 
 
 
താരകങ്ങൾ എന്തിനീ പാതിരാവിൽ മിന്നാമിനുങ്ങായി നീ കൂടെ ഉള്ളപ്പോൾ 
 
 
ഒരിക്കൽ ജീർണിച്ച ശരീരവും 
ഒരിക്കൽ വെറുപ്പിച്ച മനസ്സും ഒന്നുതന്നെ 
 
 
കണ്ണീര്‍ തടാകത്തില്‍ മുങ്ങി താഴുന്ന കാഴ്ച്ചയുടെ ഗോളങ്ങള്‍ !
 
 
പ്രണയിക്കുന്നു പ്രിയേ ഞാൻ കാൽകൊലുസ്സിൻ കൊഞ്ചൽ പോലെ 
 
 
ആടിത്തീര്‍ന്ന വേഷം അരങ്ങു തകര്‍ത്തപ്പോള്‍ ആരവങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ മുങ്ങിപ്പോയ നെടുവീര്‍പ്പുകളും ഗദ്ഗദങ്ങളും !
 
 
സൌഹൃദം പൂക്കുമീ പാടത്തിന്‍ മുറ്റത്ത്‌ ഇത്തിരി നേരം ഇളവേല്‍ക്കാം കൂട്ടരേ :oonjal:
 
 
പലവട്ടം ഈ വഴിയെ പോയിട്ടും വഴിതെറ്റിയെങ്കിലും ഒരിക്കല്‍ പോലും  എന്‍ പടിവാതിലില്‍ നീ മുട്ടിയില്ല 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Syam Menon
 
Shajon
 
PanChara Kunchu
 
Vanampaadi
 
Appunni Maashu
 
Anamika
 
Beedi KumaraN
 
GeeThaNjaLi
 
Vidals Baalan
 
Sree Ranjini
 
Eda Sureshe
 
aatmavu
 
Malar
 
Vasoottan
 
Pattaalam Purushu
 
~Dra©ula KuttaƤƤaN~
 
ღVavachiiღ
 
VirunnuKaaraN
 
Rini
 
Hari Nellickal
 
SahiL KottappuraM
 
Kochu Thresia
 
Rahim bhr
 

 

 JITHIN JITHU 
 
A_R_P
 
Neelima 
 
Ambrose

Edited by Malar, 13 October 2017 - 12:16 AM.
entry added 12/10/17






Also tagged with one or more of these keywords: മുത്തുമാല, ഒരു വരി കവിതകള്‍, പുഞ്ചപാടം

0 user(s) are reading this topic

0 members, 0 guests, 0 anonymous users